บันทึกการเรียนรู้สะท้อนกลับครั้งที่ 7

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้

          การเขียนกวีนิพนธ์

 กวีนิพนธ์ คือ การแต่งร้อยกรองที่ใช้ความงามทางภาษา สื่อสารโดยการสร้างภาพพจน์

 วรรณคดี คือ เรื่องที่ได้รับการย่อมรับในด้านต่างๆ เช่นการใช้ภาษา

 กวีนิพนธ์ = บทประพันธ์ มีลักษณะการแต่งเหมือนกัน

          คำคล้องจอง

          ร้อยกรอหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า คำประพันธ์

 - โคลง
 - ฉันท์
 - กาพย์
 - กลอน
 - ร่าย

ความรู้ใหม่

 - หนังสือเรียนไม่จัดอยู่ในประเภทวรรณกรรม
 - การแต่งกลอนในรูปแบบต่างๆ

ข้อเสนอแนะ

อาจาย์มีการเรียนการสอนที่ทำให้นักศึกษาสนุกพร้อมกับได้ความรู้อย่างมาก

ขอให้คนไทยสงบสุข

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

               ประเทศไทยเป็นเมืองแห่งสยามเมืองยิ้ม และมีความสงบสุข มีความสามัคคี ช่วยเหลือเกื้อกูล ซึ่งกันและกันมาโดยตลอด ซึ่งเป็นประเทศที่มีชื่อเสียงในด้านท่องเที่ยวถือเป็นเมืองที่สวยก็เป็นได้และมีชาวต่างประเทศอยากมาเที่ยวเพราะคนไทยมีน้ำใจและมีสัมพันธไมตรี

               ปัจจุบันประเทศไทยของเราเกิดความวุ่นวายกันมากขึ้นมีการแบ่งพรรค แบ่งฝ่ายทำให้เกิดความแตกแยก ไม่มีความสามัคคี เช่นการเมืองในปัจจุบันนี้เริ่มมีความรุนแรงมากขึ้นส่งผลต่อประชาชนคนไทยทุกคนเป็นอย่างยิ่งมีการแบ่งฝ่ายเป็นสีนั้นสีนี้ซึ่งมันไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น แต่ละสีก็ต่างเป็นคนไทยด้วยกันแต่ทำไมต้องมาทะเลาะกันเองเพียงเพราะความชอบโดยส่วนตัวจนการสตินึกคิดไปว่าสิ่งไหนถูก ผิด โดยการการมีเหตุกล่าวคือไม่ฟังเหตุผลของคนอื่นหรือฟังความข้างเดียวเพราะเอาแต่ความชอบของตนเองเป็นหลักในไม่คิดวิจารณญาณจนทำให้เกิดความรุนแรงต่อประเทศชาติไม่ว่าจะเป็น ด้านเศรษฐกิจ ด้านการท่องเที่ยว ด้านการศึกษาและอีกหลายด้านเกิดความวุ่นวาย มีการตั้งม็อบทำให้การจราจรติดนักศึกษา ประชาชน ไม่สามารถที่จะไปเรียนได้เพราะโดยปิดถนน ทำให้การเรียนไม่บรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นส่งผลทำให้ถึงขั้นเกิดการสูญเสีย

              ในฐานะที่ดิฉันเป็นคนไทยคนหนึ่งก็อยากให้ประเทศไทยกลับมามีความสงบสุขอีกครั้งและกลับมาเป็นเหมือนเดิม โดยที่คนไทยทุกคนมีความสามัคคีไม่ทะเลาะกันเอง ขอให้ประเทศไทยสงบสุข มีแต่ความสุข

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 6

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้
         ความงามภาษา คือ ความสละสบวยของการใช้ภาษา
         โวหาร หมายถึง กลวิธีในการใช้ภาษาที่เลือกสรรถ้อยคำมาเรียบเรียงในการเขียนถ้อยคำต่างๆหรือพูดให้มีความหมาย สละสลวย เหมาะสม ชัดเจนเพื่อให้บรรลุตามจุดประสงค์
         โวหารแบ่งออกเป็น 5 ประเภท
         - บรรยายโวหาร คือ กระบวนความถี่แจกแจงเรื่องราวอย่างละเอียด แจ่มแจ้ง เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจ
         - พรรณนาโวหาร คือ การเขียนเรื่องราวโดยการสอดแรกอารมณ์เพื่อสื่อให้เห็นภาพ
         - เทศนาโวหาร คือ สั่งสอน  โน้มน้าวให้ปฏิบัติตาม
         -อุปมาโวหาร คือ การเปรียบเทียบ
         -สาธกโวหาร คือ การเขียนที่ยกตัวอย่างเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจง่าย
       
          ภาพพจน์ หมายถึงถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปครงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพ
แยกได้เป็น ดังนี้
         -อุปมา
         -อุปลักษณ์
         -บุคลาธิษฐานหรือบุคคลวัต
         -อนุนามนัย
         -อธิพจน์
         -สัญลักษณ์
         -นามนัย
         -สัทพจน์
               
ความรู้ใหม่
          การใช้ภาพพจน์และภาพลักษณ์ต่างกัน
ภาพพจน์ คือ คำพูดที่ทำให้เกิดภาพ
ภาพลักษณ์ คือ มองเห็นเป็นภาพ

ข้อเสนอแนะ
           การสอนและเทคนิคของอาจารย์ทำให้การเรียนการสอนไม่น่าเบื่อและผู้เรียนอยากที่จะเรียน

บันทึกการสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 5

     ความรู้ที่ได้รับ

 

การเขียนชีวประวัติ คือ งานเขียนชนิดหนึ่งที่เป็นการกล่าวถึงเรื่องราวของบุคคลในชีวิต เช่น วันเกิด อาชีพ การศึกษา เป็นต้น

ชีวประวัติแบ่งเป็น 3 ประเภท

       1.แบบจำลองลักษณ์

       2.แบบสดุดีหรือชื่นชม

       3.แบบรอบวง

การเขียนเรียงความ จะเขียนเป็น 3 ส่วน ดังนี้

       -บทนำ

       -เนื้อเรื่อง 

       -สรุป

การเขียนคำขวัญ ในแต่ละบาทจะเขียนได้ไม่เกิน 20 ตัว

การกล่าว เปิด-ปิด เป็นการกล่าวเพื่อนำเข้าสู่งานต่างๆ

      

       ความรู้ใหม่

การเขียนเรียงความจะมีอยู่ด้วยกัน 3 ส่วน คือ บทนำ เนื้อเรื่อง สรุป แต่ไม่จำเป็นว่าจะมีแค่ 3 ย่อหน้า จะมีกี่ย่อหน้าก็ได้

      ข้อเสนอแนะ

การนำเสนอของเพื่อนๆในแต่ละกลุ่มมีความพร้อมแต่ก็มีบางกลุ่มที่อ่านตามสไลด์มากเกินไป

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1

อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ

           ชื่อนางสาวรัตนา  แก้วเผือก  ชื่อเล่น บี  เกิดวันพฤหัสบดี ที่ 1 เดือนตุลาคม พ.ศ.2536  อายุ 20 ปี ดิฉันเกิดที่โรงพยาบาลร่องคำ อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 135 หมู่ 7 บ้านกุดลิง ตำบลร่องคำ อำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์  ดิฉันจบการศึกษาระดับอนุบาล-ระดับประถมศึกษาปีที่6 จากโรงเรียนกุดลิงวิทยาคม จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนร่องคำ ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับอุมศึกษาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ที่ดิฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ดิฉันก็ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งชื่อพี่ แบม เขาเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งพี่เขาเป็นคนที่เรียนเก่งมาก สอบได้ที่หนึ่งทุกเทอม และทำชื่อเสียงให้กับโรงเรียนมาตลอดทำให้ดิฉันอยากที่จะเรียนเก่งเหมือนอย่างพี่แบม ซึ่งดิฉันเป็นคนที่เรียนแย่มากสอบได้ที่ 16 ของห้อง นักเรียนทั้งหมดมี 30 คน แต่พอดิฉันได้มีโอกาสพูดคุยกับพี่แบมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาดิฉันก็ให้คำปฏิญาณแก่ตนเองว่าจะอ่านหนังสือทุกวัน หลังจากนั้นมา จากที่ดิฉันเคยสอบได้ที่ 16 ก็กลายเป็นว่าได้ที่ 6 ของห้องซิ่ฉันก็ได้ไปสอบเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษาและก็อยู่ในลำดับที่ค่อนข้างดีมากแต่พอเข้าไปเรียนก็ได้พบเจอกับเพื่อนต่างสถาบันซึ่งในขณะนั้นเป็นวัยที่อยู่ในช่วงวัยรุ่นชอบสนุกสนานแต่ม่สนใจการเรียนเลย จากที่เริ่มจะเรียนดีก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่เคยอ่านหนังสือเลย เวลาอาจารย์สอนในห้องก็ไม่สนใจ แต่พอถึงเวลาสอบ ดิฉันทำข้อสอบไม่ได้เลย ความรู้สึก ณ ตอนนั้นอยากที่จะร้องไห้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ และคิดกลับไปว่าถ้าเราอ่านหนังสือสักนิดนึงก็คงทำข้อสอบได้ และคะแนนก็คงไม่เป็นอย่างนี้ แต่เมื่อเราสำนึกได้มันก็สายไปแล้วเพราะเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้

          อนาคตดิฉันอยากที่จะมีหน้าที่การทำงานที่มั่นคงและถ้าดิฉันได้เป็นครู ดิฉันจะเป็นครูที่ดี มีความรู้ มีความสามารถ สามารถที่จะสอนนักเรียนให้มีความรู้ ความเข้าใจในเนื้อหาต่างๆตลอดจนเขานำสิ่งที่เราได้สอนนำไปใช้ได้

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 4

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้
การนำเสนองานของแต่ละกลุ่มวันนี้ทำให้ดิฉันรู้ถึงข้อดี ข้อเสีย ของการนำเสนองานว่ามีจุดไหนที่เราควรจะปรับปรุงได้บ้าง เพื่อที่จะนำสิ่งที่ได้ฟังในวันนี้ไปปรับปรุงหรือแก้ไขข้อบกพร่องในครั้งต่อไป





ความรู้ใหม่ที่ได้
ได้ทราบถึงความหมายของหัวข้อเรื่องต่างๆที่เพื่อนๆนำมาเสนอหน้าชั้นเรียน เช่นการเขียนเล่าเรื่อง หมายถึง การนำเรื่องราวหรือเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมาถ่ายทอดให้ผู้อ่านทราบ





ข้อแนะนำ
 อาจารณ์มีวิธีการที่จะให้นักศึกษากล้าแสดงออกโดยการให้นักศึกษาจับกลุ่มกันนำเสนองานหน้าชั้นเรียน

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก  55113400180

ตอนเรียน D1

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 3

สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้

              การเขียน คือ การถ่ายทอดความรู้ ความคิด ความรู้สึก และความต้องการ ฯลฯ ของผู้สื่อสารส่งออกไปเป็นลายลักษณ์อักษร เพื่อสื่อความหมายให้ผู้รับสารอ่าน ทำความเข้าใจตอบสนองได้ตรงตามวัตถุประสงค์ของผู้ส่งสาร
              ลักษณะของภาษาเขียน
-ภาษาปาก/ภาษาพูด
-ภาษากึ่งแบบแผน
-ภาษาแบบแผน
              การใช้คำ
ใช้ให้ตรงกับความหมาย ได้แก่ ความหมายโดยตรงและความหมายโดยนัย


ความรู้ใหม่ที่ได้

              ได้รู้ความหมายของคำว่า กบ คือ เต็มปาก
                                                    กลบ คือ กริยาที่เป็นสิ่งซึ่งเป็นผงโดยนัย

ทำให้รู้ถึงความแตกต่างว่า 2 คำนี้จะใช้กับประโยคแบบไหน เช่น เขาถูกชกจนเลือด กบ ปาก ซึ่งดิฉันเข้าใจผิดมาตลอดคิดว่าใช้ กลบ คำนี้



ข้อเสนอแนะ

              เนื้อหาที่อาจารย์ได้นำมาสอนมีการยกตัวอย่างประกอบทำให้มีความเข้าใจมากขึ้นค่ะ








                                                                                        นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180
                                                                                                                                ตอนเรียน D1