บันทึกการเรียนรู้สะท้อนกลับครั้งที่ 7

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้

          การเขียนกวีนิพนธ์

 กวีนิพนธ์ คือ การแต่งร้อยกรองที่ใช้ความงามทางภาษา สื่อสารโดยการสร้างภาพพจน์

 วรรณคดี คือ เรื่องที่ได้รับการย่อมรับในด้านต่างๆ เช่นการใช้ภาษา

 กวีนิพนธ์ = บทประพันธ์ มีลักษณะการแต่งเหมือนกัน

          คำคล้องจอง

          ร้อยกรอหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า คำประพันธ์

 - โคลง
 - ฉันท์
 - กาพย์
 - กลอน
 - ร่าย

ความรู้ใหม่

 - หนังสือเรียนไม่จัดอยู่ในประเภทวรรณกรรม
 - การแต่งกลอนในรูปแบบต่างๆ

ข้อเสนอแนะ

อาจาย์มีการเรียนการสอนที่ทำให้นักศึกษาสนุกพร้อมกับได้ความรู้อย่างมาก

ขอให้คนไทยสงบสุข

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

               ประเทศไทยเป็นเมืองแห่งสยามเมืองยิ้ม และมีความสงบสุข มีความสามัคคี ช่วยเหลือเกื้อกูล ซึ่งกันและกันมาโดยตลอด ซึ่งเป็นประเทศที่มีชื่อเสียงในด้านท่องเที่ยวถือเป็นเมืองที่สวยก็เป็นได้และมีชาวต่างประเทศอยากมาเที่ยวเพราะคนไทยมีน้ำใจและมีสัมพันธไมตรี

               ปัจจุบันประเทศไทยของเราเกิดความวุ่นวายกันมากขึ้นมีการแบ่งพรรค แบ่งฝ่ายทำให้เกิดความแตกแยก ไม่มีความสามัคคี เช่นการเมืองในปัจจุบันนี้เริ่มมีความรุนแรงมากขึ้นส่งผลต่อประชาชนคนไทยทุกคนเป็นอย่างยิ่งมีการแบ่งฝ่ายเป็นสีนั้นสีนี้ซึ่งมันไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น แต่ละสีก็ต่างเป็นคนไทยด้วยกันแต่ทำไมต้องมาทะเลาะกันเองเพียงเพราะความชอบโดยส่วนตัวจนการสตินึกคิดไปว่าสิ่งไหนถูก ผิด โดยการการมีเหตุกล่าวคือไม่ฟังเหตุผลของคนอื่นหรือฟังความข้างเดียวเพราะเอาแต่ความชอบของตนเองเป็นหลักในไม่คิดวิจารณญาณจนทำให้เกิดความรุนแรงต่อประเทศชาติไม่ว่าจะเป็น ด้านเศรษฐกิจ ด้านการท่องเที่ยว ด้านการศึกษาและอีกหลายด้านเกิดความวุ่นวาย มีการตั้งม็อบทำให้การจราจรติดนักศึกษา ประชาชน ไม่สามารถที่จะไปเรียนได้เพราะโดยปิดถนน ทำให้การเรียนไม่บรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นส่งผลทำให้ถึงขั้นเกิดการสูญเสีย

              ในฐานะที่ดิฉันเป็นคนไทยคนหนึ่งก็อยากให้ประเทศไทยกลับมามีความสงบสุขอีกครั้งและกลับมาเป็นเหมือนเดิม โดยที่คนไทยทุกคนมีความสามัคคีไม่ทะเลาะกันเอง ขอให้ประเทศไทยสงบสุข มีแต่ความสุข

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 6

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้
         ความงามภาษา คือ ความสละสบวยของการใช้ภาษา
         โวหาร หมายถึง กลวิธีในการใช้ภาษาที่เลือกสรรถ้อยคำมาเรียบเรียงในการเขียนถ้อยคำต่างๆหรือพูดให้มีความหมาย สละสลวย เหมาะสม ชัดเจนเพื่อให้บรรลุตามจุดประสงค์
         โวหารแบ่งออกเป็น 5 ประเภท
         - บรรยายโวหาร คือ กระบวนความถี่แจกแจงเรื่องราวอย่างละเอียด แจ่มแจ้ง เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจ
         - พรรณนาโวหาร คือ การเขียนเรื่องราวโดยการสอดแรกอารมณ์เพื่อสื่อให้เห็นภาพ
         - เทศนาโวหาร คือ สั่งสอน  โน้มน้าวให้ปฏิบัติตาม
         -อุปมาโวหาร คือ การเปรียบเทียบ
         -สาธกโวหาร คือ การเขียนที่ยกตัวอย่างเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจง่าย
       
          ภาพพจน์ หมายถึงถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปครงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพ
แยกได้เป็น ดังนี้
         -อุปมา
         -อุปลักษณ์
         -บุคลาธิษฐานหรือบุคคลวัต
         -อนุนามนัย
         -อธิพจน์
         -สัญลักษณ์
         -นามนัย
         -สัทพจน์
               
ความรู้ใหม่
          การใช้ภาพพจน์และภาพลักษณ์ต่างกัน
ภาพพจน์ คือ คำพูดที่ทำให้เกิดภาพ
ภาพลักษณ์ คือ มองเห็นเป็นภาพ

ข้อเสนอแนะ
           การสอนและเทคนิคของอาจารย์ทำให้การเรียนการสอนไม่น่าเบื่อและผู้เรียนอยากที่จะเรียน