บันทึกการเรียนรู้สะท้อนกลับ ครั้งที่ 10

สิ่งที่ได้รับจากการเรียนรู้

การเขียนโครงการ (Project)

ลักษณะของโครงการ

- ต้องมีระบบ

- ต้องมีวัตถุประสงค์ชัดเจน

- ต้องเป็นการดำเนินงานในอนาคต

- เป็นการทำงานชั่วคราว

- มีกำหนดระยะเวลาที่แน่นอน

- มีลักษณะเป็นงานเร่งด่วน

- ต้องมีต้นทุนการผลิตต่ำ

- เป็นการริเริ่มหรือพัฒนาการ

องค์ประกอบของโครงการ

- ชื่อโครงการ

- หน่วยงานที่รับผิดชอบ

- ผู้รับผิดชอบโครงการ

- หลักการและเหตุผล

- วัตถุประสงค์

- เป้าหมาย

- ระยะเวลา

- วิธีการดำเนินโครงการ

- งบประมาณ

- ผลที่คาดว่าจะได้รับ

- การติดตามและประเมินผลโครงการ

การเขียนรายงานวิชาการ

ข้อเขียนที่เกิดจากผลของการศึกษา ค้นคว้าหาความรู้เรื่องใดเรื่องหนึ่งอย่างเป็นระบบ แล้วนำมาเรียบเรียงเป็นลายลักษณ์อักษรมีการอ้างอิงแหล่งข้อมูลที่ค้นคว้าและมีการวิเคราะห์ข้อมูลพร้อมทั้งเสนอแนะความคิดเห็นที่น่าสนใจและเป็นประโยชน์

ความรู้ใหม่

การเขียนรายงานส่วนสุดท้ายของรายงานควรมีบทสรุปทุกครั้งเพื่อที่จะได้รู้ว่าสิ่งที่เราได้ทำมีความเข้าใจมากน้อยเพียงใด

ข้อเสนอแนะ

-

                                                                                                   นางสาว รัตนา  แก้วเผือก 55113400180

                                                                                                                                            ตอนเรียน D1

บักทึกการเรียนรู้สะท้อนกลับครั้งที่ 9

สิ่งที่ได้จากการเรียนรู้

ระเบียบงานสารบัญและการเขียนหนังสือราชการ

งานสารบัญ

- การจัดทำ

- การรับ

- การส่ง

- การเก็บรักษา

- การยืม

-การทำลาย

ชั้นความเร็วและชั้นความลับ

- ด่วน

- ด่วนมาก

- ด่วนที่สุด

ชั้นความลับ

- ลับ

- ลับมาก

- ลับที่สุด

ปัญหาในการเขียนหนังสือราชการ

- ความคิด

- ยืดยาว เยิ่นเย้อ

- รู้เรื่องคนเดียว

- ขาดการประเมิน

ปัญหาของการเขียนรายงาน

- เป็นหลักฐานการปฏิบัติงาน

- เป็นเครื่องมือในการติดตามงาน

- ใช้อ้างอิง

- เป็นแหล่งข้อมูลข่าวสาร

ความรู้ใหม่

การเขียนหนังสือราชการเป็นการเขียนที่ใช้ภาษาราชการและมีการใช้คำที่สละสลวย

ข้อเสนอแนะ

-

บันทึกการเรียนรู้สะท้อนกลับครั้งที่ 7

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้

          การเขียนกวีนิพนธ์

 กวีนิพนธ์ คือ การแต่งร้อยกรองที่ใช้ความงามทางภาษา สื่อสารโดยการสร้างภาพพจน์

 วรรณคดี คือ เรื่องที่ได้รับการย่อมรับในด้านต่างๆ เช่นการใช้ภาษา

 กวีนิพนธ์ = บทประพันธ์ มีลักษณะการแต่งเหมือนกัน

          คำคล้องจอง

          ร้อยกรอหรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า คำประพันธ์

 - โคลง
 - ฉันท์
 - กาพย์
 - กลอน
 - ร่าย

ความรู้ใหม่

 - หนังสือเรียนไม่จัดอยู่ในประเภทวรรณกรรม
 - การแต่งกลอนในรูปแบบต่างๆ

ข้อเสนอแนะ

อาจาย์มีการเรียนการสอนที่ทำให้นักศึกษาสนุกพร้อมกับได้ความรู้อย่างมาก

ขอให้คนไทยสงบสุข

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1

ขอให้ประเทศไทยสงบสุข

               ประเทศไทยเป็นเมืองแห่งสยามเมืองยิ้ม และมีความสงบสุข มีความสามัคคี ช่วยเหลือเกื้อกูล ซึ่งกันและกันมาโดยตลอด ซึ่งเป็นประเทศที่มีชื่อเสียงในด้านท่องเที่ยวถือเป็นเมืองที่สวยก็เป็นได้และมีชาวต่างประเทศอยากมาเที่ยวเพราะคนไทยมีน้ำใจและมีสัมพันธไมตรี

               ปัจจุบันประเทศไทยของเราเกิดความวุ่นวายกันมากขึ้นมีการแบ่งพรรค แบ่งฝ่ายทำให้เกิดความแตกแยก ไม่มีความสามัคคี เช่นการเมืองในปัจจุบันนี้เริ่มมีความรุนแรงมากขึ้นส่งผลต่อประชาชนคนไทยทุกคนเป็นอย่างยิ่งมีการแบ่งฝ่ายเป็นสีนั้นสีนี้ซึ่งมันไม่ควรจะเป็นเช่นนั้น แต่ละสีก็ต่างเป็นคนไทยด้วยกันแต่ทำไมต้องมาทะเลาะกันเองเพียงเพราะความชอบโดยส่วนตัวจนการสตินึกคิดไปว่าสิ่งไหนถูก ผิด โดยการการมีเหตุกล่าวคือไม่ฟังเหตุผลของคนอื่นหรือฟังความข้างเดียวเพราะเอาแต่ความชอบของตนเองเป็นหลักในไม่คิดวิจารณญาณจนทำให้เกิดความรุนแรงต่อประเทศชาติไม่ว่าจะเป็น ด้านเศรษฐกิจ ด้านการท่องเที่ยว ด้านการศึกษาและอีกหลายด้านเกิดความวุ่นวาย มีการตั้งม็อบทำให้การจราจรติดนักศึกษา ประชาชน ไม่สามารถที่จะไปเรียนได้เพราะโดยปิดถนน ทำให้การเรียนไม่บรรลุตามเป้าหมายที่วางไว้ ความรุนแรงที่เกิดขึ้นส่งผลทำให้ถึงขั้นเกิดการสูญเสีย

              ในฐานะที่ดิฉันเป็นคนไทยคนหนึ่งก็อยากให้ประเทศไทยกลับมามีความสงบสุขอีกครั้งและกลับมาเป็นเหมือนเดิม โดยที่คนไทยทุกคนมีความสามัคคีไม่ทะเลาะกันเอง ขอให้ประเทศไทยสงบสุข มีแต่ความสุข

บันทึกสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 6

ความรู้ที่ได้จากการเรียนรู้
         ความงามภาษา คือ ความสละสบวยของการใช้ภาษา
         โวหาร หมายถึง กลวิธีในการใช้ภาษาที่เลือกสรรถ้อยคำมาเรียบเรียงในการเขียนถ้อยคำต่างๆหรือพูดให้มีความหมาย สละสลวย เหมาะสม ชัดเจนเพื่อให้บรรลุตามจุดประสงค์
         โวหารแบ่งออกเป็น 5 ประเภท
         - บรรยายโวหาร คือ กระบวนความถี่แจกแจงเรื่องราวอย่างละเอียด แจ่มแจ้ง เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจ
         - พรรณนาโวหาร คือ การเขียนเรื่องราวโดยการสอดแรกอารมณ์เพื่อสื่อให้เห็นภาพ
         - เทศนาโวหาร คือ สั่งสอน  โน้มน้าวให้ปฏิบัติตาม
         -อุปมาโวหาร คือ การเปรียบเทียบ
         -สาธกโวหาร คือ การเขียนที่ยกตัวอย่างเพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจง่าย
       
          ภาพพจน์ หมายถึงถ้อยคำที่เรียบเรียงเป็นสำนวนที่ไม่กล่าวตรงไปครงมาแต่ทำให้เกิดเป็นภาพ
แยกได้เป็น ดังนี้
         -อุปมา
         -อุปลักษณ์
         -บุคลาธิษฐานหรือบุคคลวัต
         -อนุนามนัย
         -อธิพจน์
         -สัญลักษณ์
         -นามนัย
         -สัทพจน์
               
ความรู้ใหม่
          การใช้ภาพพจน์และภาพลักษณ์ต่างกัน
ภาพพจน์ คือ คำพูดที่ทำให้เกิดภาพ
ภาพลักษณ์ คือ มองเห็นเป็นภาพ

ข้อเสนอแนะ
           การสอนและเทคนิคของอาจารย์ทำให้การเรียนการสอนไม่น่าเบื่อและผู้เรียนอยากที่จะเรียน

บันทึกการสะท้อนการเรียนรู้ครั้งที่ 5

     ความรู้ที่ได้รับ

 

การเขียนชีวประวัติ คือ งานเขียนชนิดหนึ่งที่เป็นการกล่าวถึงเรื่องราวของบุคคลในชีวิต เช่น วันเกิด อาชีพ การศึกษา เป็นต้น

ชีวประวัติแบ่งเป็น 3 ประเภท

       1.แบบจำลองลักษณ์

       2.แบบสดุดีหรือชื่นชม

       3.แบบรอบวง

การเขียนเรียงความ จะเขียนเป็น 3 ส่วน ดังนี้

       -บทนำ

       -เนื้อเรื่อง 

       -สรุป

การเขียนคำขวัญ ในแต่ละบาทจะเขียนได้ไม่เกิน 20 ตัว

การกล่าว เปิด-ปิด เป็นการกล่าวเพื่อนำเข้าสู่งานต่างๆ

      

       ความรู้ใหม่

การเขียนเรียงความจะมีอยู่ด้วยกัน 3 ส่วน คือ บทนำ เนื้อเรื่อง สรุป แต่ไม่จำเป็นว่าจะมีแค่ 3 ย่อหน้า จะมีกี่ย่อหน้าก็ได้

      ข้อเสนอแนะ

การนำเสนอของเพื่อนๆในแต่ละกลุ่มมีความพร้อมแต่ก็มีบางกลุ่มที่อ่านตามสไลด์มากเกินไป

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1

อัตชีวประวัติ

อัตชีวประวัติ

           ชื่อนางสาวรัตนา  แก้วเผือก  ชื่อเล่น บี  เกิดวันพฤหัสบดี ที่ 1 เดือนตุลาคม พ.ศ.2536  อายุ 20 ปี ดิฉันเกิดที่โรงพยาบาลร่องคำ อาศัยอยู่บ้านเลขที่ 135 หมู่ 7 บ้านกุดลิง ตำบลร่องคำ อำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์  ดิฉันจบการศึกษาระดับอนุบาล-ระดับประถมศึกษาปีที่6 จากโรงเรียนกุดลิงวิทยาคม จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาจากโรงเรียนร่องคำ ปัจจุบันกำลังศึกษาในระดับอุมศึกษาที่มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต กรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ที่ดิฉันเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 ดิฉันก็ได้รู้จักกับรุ่นพี่คนหนึ่งชื่อพี่ แบม เขาเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ซึ่งพี่เขาเป็นคนที่เรียนเก่งมาก สอบได้ที่หนึ่งทุกเทอม และทำชื่อเสียงให้กับโรงเรียนมาตลอดทำให้ดิฉันอยากที่จะเรียนเก่งเหมือนอย่างพี่แบม ซึ่งดิฉันเป็นคนที่เรียนแย่มากสอบได้ที่ 16 ของห้อง นักเรียนทั้งหมดมี 30 คน แต่พอดิฉันได้มีโอกาสพูดคุยกับพี่แบมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาดิฉันก็ให้คำปฏิญาณแก่ตนเองว่าจะอ่านหนังสือทุกวัน หลังจากนั้นมา จากที่ดิฉันเคยสอบได้ที่ 16 ก็กลายเป็นว่าได้ที่ 6 ของห้องซิ่ฉันก็ได้ไปสอบเรียนต่อในระดับมัธยมศึกษาและก็อยู่ในลำดับที่ค่อนข้างดีมากแต่พอเข้าไปเรียนก็ได้พบเจอกับเพื่อนต่างสถาบันซึ่งในขณะนั้นเป็นวัยที่อยู่ในช่วงวัยรุ่นชอบสนุกสนานแต่ม่สนใจการเรียนเลย จากที่เริ่มจะเรียนดีก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม ไม่เคยอ่านหนังสือเลย เวลาอาจารย์สอนในห้องก็ไม่สนใจ แต่พอถึงเวลาสอบ ดิฉันทำข้อสอบไม่ได้เลย ความรู้สึก ณ ตอนนั้นอยากที่จะร้องไห้แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ และคิดกลับไปว่าถ้าเราอ่านหนังสือสักนิดนึงก็คงทำข้อสอบได้ และคะแนนก็คงไม่เป็นอย่างนี้ แต่เมื่อเราสำนึกได้มันก็สายไปแล้วเพราะเราไม่สามารถกลับไปแก้ไขได้

          อนาคตดิฉันอยากที่จะมีหน้าที่การทำงานที่มั่นคงและถ้าดิฉันได้เป็นครู ดิฉันจะเป็นครูที่ดี มีความรู้ มีความสามารถ สามารถที่จะสอนนักเรียนให้มีความรู้ ความเข้าใจในเนื้อหาต่างๆตลอดจนเขานำสิ่งที่เราได้สอนนำไปใช้ได้

นางสาวรัตนา  แก้วเผือก 55113400180

ตอนเรียน D1